Panda wielka zamieszkuje lasy bambusowe na wysokości 1200–4100 m n.p.m.(zimą schodzi do 800 m n.p.m.). Jej przynależność do drapieżnych nie ulega wątpliwości, jednak w rzeczywistości odżywia się pędami roślin (najwięcej żywi się pędami bambusa), nie gardzi też rybami i małymi gryzoniami. Klasyfikacja pandy do zwierząt drapieżnych spowodowana jest budową układu pokarmowego. Jest on zbudowany jak u zwierząt spożywających pokarm mięsny. Z tego powodu panda musi jeść bardzo dużo, nawet do 40 kg dziennie. Spowodowane jest to tym, że panda trawi tylko 25% spożytego pokarmu (gdy na przykład krowy trawią 80% spożytego pokarmu). Przez długi czas była zaliczana do rodziny szopowatych jako odległy krewny pandy małej, jednak badania genetyczne wykazały, że panda wielka jest spokrewniona z niedźwiedziami, od których oddzieliła się we wczesnym rozwoju rodziny niedźwiedziowatych. Jej najbliższym krewnym jest niedźwiedź andyjski
Opis gatunku:
Samiec jest cięższy od samicy, ale osobniki obu płci bardzo trudno rozróżnić.
- Wymiary
- Wysokość w kłębie: 60-80 cm
- Długość ciała: 1,2-1,5 (głowa i tułów)
- Długość ogona: 12-13 cm
- Masa ciała: 75-115 kg samce; samice lżejsze o 10%-20%
- Informacje ogólne
- Dojrzałość płciowa: 5-6 lat
- Okres godowy: od marca do maja
- Ciąża: 97-163 dni
- Opóźnienie implantacji zarodka: 1,5-4 miesięcy
- Liczba młodych w miocie: 1-3, zwykle tylko jedno przeżywa
- Długość życia: 20-30 lat
- Liczebność: około 1000 osobników
Tryb życia:
Pandy zwykle żyją samotnie. Zajmują one rewir o powierzchni 4-6,5 km². Wędrują po swoim terytorium w poszukiwaniu nowych pędów bambusa powoli, aby oszczędzać energię. Najbardziej aktywne są o świcie i zmierzchu, lecz spotyka je się także w nocy i w dzień. Terytoria samców i samic są jednakowej wielkości. Są to niewielkie powierzchnie porównywalne do terytoriów niedźwiedzia brunatnego. Pandy jednak nie przemierzają regularnie całego terytorium. Dorosłe samice zachowują odstęp między swoimi terytoriami, który wynosi około 30 ha, natomiast samce nie wahają się zbliżyć do innego przedstawiciela gatunku podczas swoich wędrówek.
Przyczyny wymarcia:
Jedną z głównych przyczyn wymierania pandy wielkiej jest działalność człowieka. Już w starożytności ludzie uważali jej futro za bardzo cenne. W latach 1963-1983 odnotowano w Chinach i w niewoli 51 narodzin pand, lecz zaledwie 19 młodych przeżyło ponad dwa miesiące. W niewoli bardzo trudno jest zsynchronizować fizjologię samca i samicy. Także sztuczne odchowanie młodych pand sprawia bardzo wiele trudności, gdyż mleko pandy nie przypomina mleka żadnego innego ssaka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz